Hoe leert men het onkenbare kennen?
Welke krachten moet een mens daarvoor bezitten?
Sinds bekend is dat walvisolie onze steden kan verlichten...
...vraagt de hele wereld erom.
De mens moet steeds verder afdalen...
...naar het diepe, blauwe onbekende.
We weten niet hoe diep het is of welke wezens daar leven.
Monsters.
Bestaan ze echt?
Of zijn ze verzonnen om respect voor de zee af te dwingen?
NANTUCKET ISLAND MASSACHUSETTS - FEBRUARI 1850
Die vraag houdt me bezig en verontrust me...
...en is de reden waarom ik u wil ontmoeten.
Een gesprek met u kan mij helpen...
...met het boek dat ik wil schrijven, het is getiteld Moby Dick.
Ik hoop dat u op mijn aanbod ingaat.
Het onbekende.
Dat is wat ik wil ontdekken.
En dus blijft de vraag:
Hoe leert een mens het onkenbare kennen?
Hoogachtend, Herman Melville.
We zijn gesloten.
Geen gasten na achten.
GEACHTE MR MELVILLE...
U bent gekomen.
Iemand voor jou, lief.
Tom Nickerson?
Herman Melville.
We hebben uw brief ontvangen.
U moet wel wanhopig zijn om helemaal naar Nantucket te komen.
Mijn aanbod geldt nog steeds.
Drie maanden huur voor één gesprek.
Alles wat ik bezit.
Maar ik zie het als een investering.
Ik wil dat u me vertelt wat er is gebeurd met de Essex.
Wat denkt u?
Er gaan geruchten dat de Essex...
Wat wilt u? Welk verhaal verwacht u te horen?
Over de walvis.
De Essex liep aan de grond. Het is onderzocht.
Het onderzoek is niet op waarheid berust.
Vertrek...
U bent de laatste overlevende. Als u 't niet vertelt, wie dan wel?
Hoorde u me niet? Vertrek, nu.
Nee, ga niet weg. -Hij wil niet praten.
En ik laat me niet vernederen.
Alstublieft, Mr Melville.
Hij vertelt niemand over de Essex. Nooit gedaan. Nooit.
Het is een gevecht.
Zijn ziel...
...wordt gekweld...
...en hij moet 't kwijt.
Ik praat wel met hem.
Lief...
Het zou goed voor je zijn met hem te praten.
Luister goed.
Wie houdt deze tent draaiende terwijl jij je dood drinkt?
Je vertelt die man wat je kwijt wilt in ruil voor dat geld.
Je weet hoe we ervoor staan, Thomas.
Alleen wat ik kwijt wil.
Ik haal whisky.
Ik heb nooit verteld dat ik ook walvisvaarder ben geweest.
Eén reis.
Een groentje. -Dus u hebt 't allemaal gezien.
Mijn vrouw heeft uw boeken gelezen.
Ze vond ze mooi. -Da's fijn om te horen.
Ik heb goed verkocht. En ik denk dat dit verhaal...
...het succes van mijn eerste boek overtreft, en dat verkocht goed.
Ook een van uw zeereisverhalen?
Hebt u Hawthorne gelezen, Mr Melville?
Dat is pas een schrijver.
Een groot schrijver. -Zeker.
Maar die is hier niet. En ik wel.
Om mijn eigen reden.
Ik zal u vertellen over de Essex. Het zal u teleurstellen.
Maar ik vertel wel de waarheid.
Het verhaal van de Essex is het verhaal van twee mannen.
Kapitein George Pollard en zijn eerste stuurman...
...Owen Chase.
Owen. Straks kom je te laat.
Ik ben op tijd. En we willen geen lek dak voor onze dochter, toch?
Waarom denk je dat 't een meisje wordt?
Dat moet. Zodat ik altijd weet waarom ik van je hou als je koppig bent.
Ze gaat vast op jou lijken.
Blonde lokken en de wil om de wereld te veroveren.
Vandaag kun je die kleding ruilen voor een uniform.
Precies. En dan gaan we eindelijk in een kapiteinshuis wonen.
Ik hoef niet zo nodig in de stad te wonen.
Hier is ruimte genoeg voor ons.
Soms is je goedgeaardheid gewoon ondraaglijk.
Ga kapitein worden.
Uw bod? -Ik bied 190.
4000 liter voor 2 dollar. -Ik wil 40 stukjes.
POTVIS
Ik koop. Ik koop.
De Criterion is terug, 1600 vaten.
Een record, 50 pond voor witte amber op de Londense markt.
Gefeliciteerd.
Goedemorgen, Mr Chase. -Mr Mason.
Komt u verder.
Mijn compagnon, Benjamin Fuller. -Goedemorgen, meneer.
Ga zitten.
Mr Chase.
Ik hoop dat u weet hoe tevreden we over uw werk zijn.
Dank u.
Een van onze schepen, de Essex...
...is voor een fortuin opgeknapt en gaat weer varen.
Zo'n investering vertrouwen we alleen toe aan de beste mensen.
En het doet ons genoegen u een positie aan te bieden.
Als eerste stuurman.
Eerste stuurman?
Mr Mason, u beloofde me mijn eigen schip toen ik terugkwam met 1500 vaten.
U gaf me uw woord.
Ik moet die belofte nog even uitstellen.
We hebben een moeilijke tijd achter de rug.
Niet door mij. -Nantucket domineert nu de markt.
Dat moet zo blijven. Dit is geen tijd voor experimenten.
Kapitein van de Essex wordt George Pollard...
...telg uit een walvisvaardersgeslacht.
En zijn vader is ook nog onze baas.
Familie, Mr Chase. Al heb je nog zoveel reizen gemaakt...
...familie gaat altijd voor.
Met familie vul je een schip niet met olie.
Een kapitein heeft respect nodig. Wat als ze hem niet respecteren?
Daar moet u voor zorgen. -Goedendag, heren.
Ik begrijp uw teleurstelling...
Eénvijftiende deel.
Da's meer dan ik een stuurman ooit heb betaald.
En als u terugkomt met 2000 vaten, dan geef ik u mijn woord...
...dat u de volgende keer kapitein wordt.
U heeft me uw woord al eens gegeven, Mr Mason.
Ik wil het nu op papier.
Kapitein Pollard.
We zijn het net eens geworden met Mr Chase.
Hij wil graag onder u dienen.
Daar ben ik blij om.
Nu moet ik op een groentje passen.
Een slappe hap geboren met een zilveren lepel in zijn mond.
Ik had hun aanbieding moeten afslaan.
Waarom? Je hebt het nu op papier.
Een leugen op papier heeft ook geen waarde.
Ik hou ook van je als je koopvaardijkapitein bent.
En je geen twee jaar wegblijft. -Ik blijf geen twee jaar weg.
Een walvisvaarder uit Bedford kwam na drie jaar terug.
Met twee doden en een half leeg ruim.
Ja, maar ze hadden mij niet aan boord.
Verdomme.
Ik zal mijn eigen schip krijgen.
Een walvisvaarder.
Zij willen dat we hier blijven wonen, maar dat gebeurt niet, Peggy.
Dat zijn je vaders woorden. -Wat mankeert daaraan?
Hij wilde dingen voor zijn gezin, voor hemzelf.
Hij was een dromer. -Ja, dat was hij.
Hij droomde van de zee maar dat voorkwamen zij.
Hij zag wel zijn kinderen geboren worden.
Het is alles wat ik kan.
Het spijt me.
Ik ben getrouwd met een walvisvaarder.
Ik kom zo snel mogelijk terug, dat zweer ik.
Kom terug.
Beloof het me.
Moet ik het nou ook nog beloven?
Ik beloof 't.
Zoon, ik wil je even spreken.
Een kapitein kan geen vriend zijn. Je bent hun meerdere.
Vergeet dat niet. Zorg dat zij dat niet vergeten.
Dank u, meneer.
Je overgrootvader is met deze bedrijfstak begonnen.
Zonder ons, zonder jou, wordt het donker in de wereld.
Ik zal de naam Pollard eer aan doen.
Heer, U schiep de machtige walvis.
Het wonderlijke, machtige monster.
Van een onmetelijke kracht.
Maar God, U heeft beschikt...
...dat wij stervelingen de strijd moeten aangaan...
...om onszelf, vrouwen en kinderen te voeden...
...met dit vreselijke monster.
O Vader, schijn uw glorieuze licht op deze mannen.
Schenk hen een voorspoedige reis...
...een veilige terugkeer met een vol schip...
...opdat de witte vlammen van Nantucket-walvisolie...
...onze huizen blijven verlichten...
...de straten beschermen tegen de zonden van de nacht...
...de machines van de industrie blijven voeden...
...opdat ons volk welvaart kent...
...en onze soort zich ontwikkelt.
Wij bidden in Uw naam.
En in welke maand was dit?
O, laat in het jaar. We waren een van de laatste schepen...
...daarom konden mijn vriend Barzillai en ik mee. Kijk...
...ik was veertien jaar. Veertien.
Nickerson, je doet niks. Schiet op.
Voor het eerst op zee. Bang, maar nog banger het te laten merken.
Barzillai was zeventien. Wezen, opgegroeid op de werf.
We wilden zo snel mogelijk mannen worden.
Viespeuk, wat zijn dat voor pennen?
Walvispennen, Thomas. -Hoe krijg je die?
Dan moet je een harpoen in het grootste beest op aarde gooien.
Nickerson, breng dat groene spul naar Mr Bond.
En snel.
Daar wil ik er twaalf van.
Alles is gereed, meneer.
Mr Joy, dit is maar de helft. -Zet ze op de watertonnen.
Jij aan boord betekent maar één ding.
Dat iemand alles weet van Owen Chase.
Nee, dat de andere schepen vol zaten. -Nou, nou.
Ik ben veranderd, Owen. Maar ben jij dat ook?
Heeft Matthew Joy de fles opgegeven? -Zo droog als zand.
Is Owen Chase wat rustiger geworden? -Zo rustig als de kerk.
Ik moet het nog zien. En gezien onze kapitein...
...geef ik je 48 uur?
Succes.
Pollard. George Pollard. -Owen Chase.
Chase. Niet van het eiland, hè?
Klopt.
En straks zijn we niet meer op het eiland en voel ik me helemaal thuis.
Ik was wel verbaasd. Een kapitein kiest meestal zelf zijn eerste stuurman.
Een ervaren kapitein wel.
Maar u begrijpt dat de eigenaars hun investering aan mannen geven.
Zeker. -En ze wilden wat extra zekerheid.
Laat 't me weten als ik iets fout doe. -Absoluut, kapitein.
Mr Chase, hijs het anker. -Mannen in het want.
Mr Lawrence, neem het roer. Mr Joy, hijs de zeilen.
Mr Cole, Mr Chappell, bezaan gereed.
Hijs de stagzeilen en marszeilen.
Kom, aan de slag. -Nickerson, vandaag nog.
Maak de schoothoek los. -Hijs de marszeilen.
Pas op voor de ankerspil.
Bramzeilen gereed. Gooi de touwen los.
Er zit een knoop in. -Mr Chappell, neem het roer over.
Ik krijg 'm niet los, Mr Chase.
Kom op, waarom liggen die touwen daar?
Mr Ray, waar is mijn voorzeil?
Draai aan de lier.
Jawel, meneer.
Nickerson, trekken.
Kom op met die zeilen. -God en Nantucket kijken toe.
Anker gehesen.
Opgepast. -Pas op uw hoofd, kapitein.
Wat is er, Mr Sheppard? -De band zit vast.
Hij gaat niet los, Mr Chase. -De schoot zit vast.
De band gaat niet los.
We hebben te weinig zeil. -Hij gaat niet los.
Opgepast.
Het bandje, Owen.
Opzij...
Godsamme. -Laat de zeilen zakken.
Hijs...
Zet ze vast.
Goed gedaan, Mr Chase.
Als we over twee weken bij Kaapverdië zijn, liggen we mooi op schema.
Maïs, Mr Chase? -Nee, dank u.
Ik ben er niet zo dol op.
Wat vreemd.
Uw vader verbouwde toch maïs? -Dat klopt.
Dus u begrijpt dat ik het elke dag te eten kreeg.
Maïs, okra.
En bonen zeker? Voordat hij de gevangenis in ging.
Kent u dat verhaal, Mr Joy? -Meneer?
U weet dat Mr Chase naar het weeshuis moest door zijn vaders opsluiting?
Ja, ieder volgt zijn eigen weg naar zee.
En we stellen niet te veel vragen.
Het zal niet makkelijk geweest zijn.
Maar Nantucket heeft u geadopteerd.
Het is niet voor 't eerst dat ik een landrot wordt genoemd...
...en dat een Nantucketer me eraan herinnert dat ik er niet bij hoor.
Excuseer me, maar er moet gewerkt worden.
Nee, meneer. Ik niet.
Geen drupje? -Nee, meneer.
Zoals ik al zei, soms kun je maar beter niet te veel vragen stellen.
Dien het eten op.
Op de eerste dag al slappe kost?
Waar is het vlees?
Dat is een knappe meid. -Het bot is van een walvis.
Geef eens. -Niet aankomen.
Ik dacht dat u getrouwd was. -Ja, met haar.
Zo ziet haar neus eruit.
Gefeliciteerd, dames.
Dat ging goed met de zeilen vandaag.
Ik heb nog nooit zo'n waardeloos zooitje gezien.
Mr Chappell. -Meneer.
Harpoenier van de kapitein. Mr Lawrence, u bij mij.
Jawel, meneer. -En Mr Peterson...
Bij de tweede stuurman. -Jawel, meneer.
Zes man per boot. Morgenochtend eerste oefening.
We zijn nog niet ten oosten van Halifax.
Hoe heet u?
Coffin. Henry Coffin.
Een neef van de kapitein.
Goed dan, Mr Coffin. Weet een walvis wel waar Halifax ligt?
Ik weet niet wie jullie zijn.
Misschien hebben sommigen iets op hun kerfstok.
Dat interesseert me niets.
Maar in ruil daarvoor hebben jullie nog maar één doel...
...en dat is walvisolie.
Ik wil zo snel mogelijk 2000 vaten vullen en terug naar huis.
En ook al zien we geen walvissen, Mr Coffin...
...we gaan toch oefenen voor als we een walvis zien.
En wie dat niet wil, kan naar huis zwemmen, duidelijk?
Groentje...
Aan dek.
Ga maar.
Jawel, landrot.
Thomas Nickerson toch?
De eerste keer word je ziek.
Trek me omhoog. -Regel het met koning Neptunus.
Trek me omhoog.
Nu beter?
Het spijt me.
Je hebt nu iets om je moeder te vertellen.
Mijn moeder ligt op Smith's Hill. Er is ook een steen voor mijn vader.
Hij kwam niet terug van zee.
Geef hier.
Dit is nu je familie, jongen. In goede en slechte tijden.
Meestal slechte.
Zwabber het dek.
Hondenwacht. Je gaat leren wat een walvisvaarder is.
Dat touw zit niet goed, Nickerson.
We gaan ermee door tot zonsondergang.
Touwen marszeil. -Harpoenier, boot gereedmaken.
Naar het marszeil. -Dat gaat te langzaam.
De emmers.
Ik wil dat jullie elk hoekje van het schip kennen.
Trekken, Barz.
Dat moet sneller, Mr Ray.
Het zijn geen groentjes meer.
Je bent een zeeman.
Niet slecht, Mr Ray.
Zeilen los.
Wen eraan. Het is keihard werken.
Mr Chase?
Hijs de lijzeilen.
Is dat verstandig? We naderen de golfstroom. Hou 'm op vijf knopen.
We liggen twee dagen achter.
Straks missen we de oostenwind.
Hijs de lijzeilen.
Hijs de lijzeilen. Kom op.
Hijs de lijzeilen.
In het want. De kapitein wil snelheid.
Werk met de touwen. Zoek snelheid.
Marszeil en bramzeil gereed.
Lijzeil gereedmaken.
Lijzeil gereed.
Lijzeilgiek gereed.
Marszeil vast.
De kapitein zet ons aan het werk. -Eindelijk actie.
Ze is oud maar ze kan het nog.
Een windhoos aan stuurboord. We moeten zeil vieren.
Nog niet, Mr Chase.
We varen zo die windhoos in met acht knopen.
De mannen moeten weer wennen.
Dit is een mooie vuurdoop voor ze.
We moeten echt zeil laten vieren.
Mr Chase, we gaan door.
Mr Lawrence? Koers houden.
-Dat kost ons een halve dag.
We pakken de rand mee.
Als de mannen dit niet kunnen, God sta ons bij.
Zet alles vast voor zwaar weer.
Er komt zwaar weer aan. Zet alles vast.
Zet de boten extra vast.
Bereid je voor, Mr Bond. Er komt een windhoos aan.
Zet het luik vast. -De storm nadert snel.
We moeten met de wind mee varen.
We houden koers, Mr Chase.
Mr Lawrence. Houdt koers.
Koers houden.
We maken water. -Hou vol.
Minder zeil, Mr Chase. -Stuur het schip in de wind.
Naar de loefzijde.
We moeten de zeilen vieren.
Nickerson, hou je vast.
Touwen vasthouden.
Keer het schip. Naar de lijzijde.
Nee, de schade is al aangericht. Strijk de topzeilen.
Wijzig koers, Mr Lawrence.
Daar is het te laat voor.
We krijgen 'm midscheeps.
Keren...
Hou je vast.
Pas op.
Mr Joy.
De topzeilen moeten los. -Topzeil los.
We moeten haar recht leggen.
U wilde me spreken?
Morgen om zes glazen
roept u de mannen bijeen.
U zegt dat we teruggaan naar Nantucket voor reparatie.
U maakt uw excuses voor het bemoeien met 'n bevel...
...wat aan bijna iedereen het leven kostte.
U dient bij terugkeer uw ontslag in. Dat was 't.
U wilde de lijzeilen bijzetten. -Een juiste beslissing.
De mannen moesten oefenen. -In een storm?
Dat was onfortuinlijk.
Nee, slecht zeemanschap. Rekenen op geluk is een zwakte.
U bent onbeschaamd. Weet u wel tegen wie u het hebt?
Ik ben kapitein George Pollard. Pollard.
En u, ondanks al uw walvispennen...
...bent maar een boerenzoon...
...die zich een officiersuniform heeft toegeëigend.
Wegwezen.
Teruggaan zonder één vat olie is een grote vergissing.
En niet gepast voor een Pollard.
Of een Chase.
We kunnen nu het beste alles op alles zetten...
...om dit schip te vullen met olie en daarna afscheid van elkaar nemen.
Geloof me, dat wil ik net zo graag als u.
Maar de kapitein beslist.
Het was als een slecht huwelijk.
Soms tolereren de echtelieden elkaar, Mr Melville.
Maar het schip kan ook zinken.
Bent u getrouwd, Mr Melville?
Dat ben ik.
God zij u genadig.
Het eerste kind is onderweg.
Weet uw vrouw dat u al uw geld weggeeft aan een vreemde?
U zit vol verrassingen, hè?
Dus de Essex keerde niet terug?
Nee...
Ze bleef op zee. -Inderdaad.
En na een tijdje hoorden we het geluid waar walvisvaarders voor bidden.
Spuiters.
Loefzijde. Een spuiter.
Noordkapers of potvissen?
Potvissen. -Daar is de staart.
Mr Chase, laat de boten zakken.
Alle hens aan dek.
Boten los.
Laat zakken.
ZUID-ATLANTISCHE OCEAAN 3 MAANDEN OP ZEE
Rechtuit. Alles uit de kast.
Uit alle macht. Roei tot je armen eraf vallen.
Ze duiken op.
Volle kracht.
Kom op. Geef alles.
Trekken. Trek uit alle macht.
Dat is een kalf.
Is dat het kalf? -Dat is de koe.
En dat is onze jongen. Dat is het geld.
Nickerson, roeien. -Sorry, meneer.
Veertig vaten?
Vijftig.
Een reus.
Bijt je erin vast.
Je longen uit je lijf.
Volle kracht. Stevig, mannen. Stevig.
Roeien...
Mr Ramsdell, touw.
Mr Lawrence, de eerste is voor mij.
Breng me in positie.
En trek. -Blijf bij hem.
Je eerste Nantucket sleeritje.
Moet je zien. Het meest gevreesde wezen op aarde.
Hij gaat duiken.
Mijn handen.
Maak het touw nat.
Nog 140 vadem touw, Mr Chase.
Nog 80 vadem.
Hij trekt ons onder.
Matthew, geef me jouw touw.
Peterson, touw.
Touw, Mr Peterson. -Nog 60 vadem, meneer.
20 vadem, Mr Chase. -Maak vast.
Vast. -Los.
Peterson, neem over.
Hoeveel vadem nog?
Nog 70.
Nee, wacht.
Owen... -Nee, nog niet.
Blijf van het touw af. -Nog 50 vadem.
Owen, verdomme.
Niet aankomen.
Nog 30 vadem.
Nog 10 vadem.
Duwen...
Schoorsteenbrand.
Opschieten, mannen.
God. Wegwezen, schoften.
Blubber in de olie. Ruik eens, jongens. Dat is geld.
Wegwezen, schoften.
Lukt 't? -Ik haal 't niet.
Hoe ziet 't eruit? -Niet goed.
Dat was het.
Mr Chase.
Dat is alles. Meer krijgen we er niet uit.
Er zit goud in, blijf graven.
We kunnen er niet in. -Zoek iemand die er wel in kan.
Nickerson. Kom eens hier.
Kom hier.
Klim er maar in.
Kom, Thomas.
Het is meer waard dan dat spul in de ketel.
Meneer. Ik kan 't niet...
Sorry, ik kan 't niet.
Je gaat erin, anders slaap je daar vannacht.
Stop dit tussen je tanden.
Het stinkt erger dan de duivels reet.
Dank je.
Nickerson, je mag mijn kussen wel.
Daar ga je.
Daar leer je jezelf pas kennen.
Ooit in een walviskop geweest? -Nee.
Dat bleef me bespaard.
Daar ligt de schat.
Die eerste stier vergeet ik nooit.
47 vaten.
Maar het geluk was van korte duur.
Waren de wateren leeg gevist? -Inderdaad.
Dus gingen we verderop zoeken.
Om Kaap Hoorn varen duurde een maand.
We verlieten de Atlantische Oceaan...
...in de hoop dat 't beter zou worden.
Maar de Grote Oceaan bracht weinig geluk.
Er werd bijna geen walvis gezien.
Na bijna een jaar op zee...
...groeide de spanning tussen de kapitein en de eerste stuurman.
Kapitein Pollard zat meestal in zijn hut...
...bang om zijn bemanning onder ogen te komen.
Het ruim was zo goed als leeg.
En een blik op de buit vertelde ons alleen maar...
...dat we nog lang niet thuis waren.
ATACAMES ECUADOR
Nee, ik spreek dat niet. Spreek Engels.
Ik wil meer. -Hier, meneer.
Nantucket walvisolie.
Dat is meer waard dan een varken. -Meer.
De priester wil dat we naar huis schrijven.
Wie denkt ie daarmee te helpen?
De weduwen?
De eigenaars van het vergane schip?
Hoelang wil je dit volhouden, kapitein?
Schrijf naar huis en smeek om vergeving, voor jou en je kapitein.
Niemand had dit kunnen voorkomen.
En niemand die het gelooft. Zeker onze bazen niet.
Jouw olie heeft hun zakken gevuld met goud.
Capitán...
De inboorlingen vertellen me dat u bent aangevallen.
Kapitein George Pollard. De Essex.
Capitán Clemente Pelaez, van de Santa Maria.
Biedt u uw collega iets te drinken aan?
Tegenslag, hè? Hoe ver weg?
Verder dan een dwaas zou gaan.
En hoe ver is dat?
Duizend leagues langs de evenaar.
De Offshore Grounds.
Waren daar walvissen?
Meer dan in je dromen. Honderden.
Walvisstaarten zo ver het oog reikt.
We hadden op één dag wel 3000 vaten kunnen vullen.
Wat bedoelt u met kunnen?
Als die demon er niet was geweest.
Een walvis.
Wit als albast. Dertig meter lang.
Hij joeg zes man de dood in.
En gaf de rest een herinnering.
En kon die witte walvis ook dansen en zakkenrollen?
Gracias.
Geloven jullie dat?
Als we nu uitvaren en gebruik maken van de oostenwind...
...zijn we over zes maanden thuis.
Wat vindt u, Mr Chase?
Dan hoeven we elkaar niet langer te verdragen.
Ik zeg amen.
Amen...
Hebzucht nam bezit van onze kapitein en eerste stuurman.
Dus we vertrokken.
Duizend leagues langs de evenaar.
Waar de kennis ophield, en het speculeren begon.
Dat is waar de walvissen zich schuil hielden.
Zo ver mogelijk van de mens.
Maar wij zochten ze op.
Eeuwenlang waren zeelieden bang om over de rand van de aarde te varen.
Wij gingen naar de rand van waanzin.
GEEN WALVISSEN
Vertrouwen maakte plaats voor twijfel.
Hoop voor bijgeloof.
Kapitein, de manschappen praten.
Dat is wat manschappen doen. -Ze zijn niet blij met uw beslissing.
Hebt u ze gecorrigeerd?
Hebt u ze verteld dat ons doel walvisolie is...
...en dat we daarheen gaan waar de walvissen zijn?
Neef, alsjeblieft.
Dit is waanzin.
Je hebt je laten beïnvloeden. Je moet omkeren.
Ga terug en stel de mannen gerust.
Wees een leider...
...en maak nooit meer misbruik van onze familierelatie.
Mr Coffin.
DE OFFSHORE GROUNDS 14 MAANDEN OP ZEE
Wat is er?
Luister... -Mr Chase? Ik zie wit water.
Waar? -Bakboord.
Bakboord, kapitein. -Waar?
Zie je wat?
Boten los. -Boten los.
Die verdomde Mexicaanse gronden.
Riemen hoog.
Doe het, Mr Chappell.
Steek hem, man.
Recht voor ons.
Laat hem niet je riemen pakken. Opnieuw.
De walvis?
Dus het is waar?
Helaas wel.
Erin...
Volle kracht.
Mr Bond. Naar de fok, laat de gijn zakken.
Jawel, meneer.
Daar komt ze, Peterson. Nu.
Mr Lawrence, breng ons naar de school.
Hete teer. -We vinden hem.
We liggen naast hem.
Duik erop.
Ze is van ons.
Wat was dat, Mr Lawrence?
Mr Chase.
Godverdomme. Haal Mr...
Mr Easton.
Stuur Mr Lawrence naar de pompen.
Waar is ie?
Bakboord voor.
Geef me de grootste harpoen.
Dus hij wil een strijd?
Dat heb ik nog nooit gezien. -Mr Lawrence, het roer.
Mr Ramsdell, bind het touw aan de mast.
Zowaar ik leef, hij is voor mij.
Snij 't touw door.
Kapitein...
De Essex, ze maakt slagzij.
Keer de boot.
Help me. Mr Joy.
Geef me je hand.
Nickerson.
Mr Chase.
Een walvis. Het schip is lek.
Easton en Sanborn zijn dood.
De pompen doen 't niet meer.
We verlaten het schip. -We kunnen niet terug roeien.
We moeten de zeilen meenemen.
Verzamel zo veel mogelijk voedsel en water.
Neem al het drinkwater mee.
Nickerson, pak wat je pakken kan. Barz, kom mee.
Lieve Heer.
Zeilen en proviand.
Zoveel mogelijk voedsel, jongen.
Opschieten. Nickerson, er zijn nog meer tonnen.
Lukt het? -Scheepsbeschuiten zijn droog.
Snel werken, heren. -Boten los.
Kom op met die touwen.
Laat ze zakken.
Laat maar zakken.
Wachten.
Kom, Nickerson. -Pak die zeilen.
De boot van Chase.
Kom op met dat touw.
De zeilen moeten mee. Niet genoeg water.
Haal de vaten.
Maak dat los.
Meer water. Meer voedsel.
Ik zie geen tonnen meer.
Benjamin, snel. -Geef me je hand.
Ik heb je.
Scheepsbeschuit.
Snel, Mr Nickerson.
Weg bij die olie. -Ze gaat zinken.
Waar is Owen? -Waar is Mr Chase?
Hij was hier net nog.
Kom op, tempo. -Owen.
Mr Chase. -We gaan.
Kom op, jongens. -Olie op het dek.
Kapitein. -Mr Chase.
Mr Chase. -Owen...
Waar is de eerste stuurman?
Ze gaat de lucht in. -We moeten weg.
Nee, wacht.
Mr Chase.
Daar. Daar is ie.
Hier... -Mr Chase.
Opzij...
Mr Chase. Hier.
We hebben u.
U bent gered.
Wezen vissen?
Helemaal, Mr Joy.
Weg hier, anders sleurt ze ons mee.
2000 ZEEMIJLEN TEN WESTEN VAN ZUID-AMERIKA
Kapitein.
Wat is het rantsoen?
Twee ons scheepsbeschuit per dag.
En een halve beker water.
Daar kunnen we niet van leven. -Een paar dagen.
Dat is hem.
Ja, dat is hem.
Mij neemt u niet in de maling.
Mr Coffin? -Is dat zo?
Door u zijn we hier. En dat weet u.
Hé, leg neer. -Weg dat pistool.
Zeg dat je bang bent. -Mr Coffin, leg dat pistool neer.
Wat als de rantsoenen op zijn?
Doe wat de kapitein zegt.
Ik wil zien hoe bang die landrot is.
Dat is een bevel. -Doe wat de kapitein zegt.
Zeg het. Zeg het.
Zeg het.
Henry, leg dat pistool neer.
Henry...
Leg neer.
Naar het oosten dus.
Waar we vandaan kwamen.
Met alleen de zon en het kompas.
Elke richting leek hetzelfde.
Onze hoop was de westenwind naar Paaseiland.
Een reis van 3000 mijlen.
12 dagen lang dreven we naar het zuiden. 6 lengtegraden.
We zijn geen mijl opgeschoten.
We liggen op dezelfde plek.
We zijn er geweest.
We wachten op de wisselende winden.
Die pakken we.
Chappell.
U hebt hem, kapitein.
Mr Joy, hij zit in de knoop.
Mr Joy. Alles oké, Mr Joy?
Pak de helmstok.
Pak 'm. -Matthew.
Haal dat zeil omlaag.
Matthew. Wat is er gebeurd? Wat is er gebeurd?
Owen. Wat doe je hier? -Laat me kijken.
Laat eens zien.
Het gaat. -Laat eens zien. Ik wil alleen kijken.
Ik heb m'n hoofd gestoten. Het is maar een schrammetje.
Geef hem wat water. -Ik hoef geen water.
Geef hem water. -Nee, ik hoef geen water.
Neem het.
Ik ben bij je.
Het komt goed.
Waar kijken jullie naar? Het is goed.
Kapitein Pollard. Zo fit als een hoentje.
Zo fit als een hoentje. Hoor je me?
Owen. Het gaat goed.
Ik voel me goed.
Je bent een harde. -Dank je. Ga nou maar.
Het gaat goed.
We gaan.
Waarom water verspillen aan een dode?
Die twee kennen elkaar al zolang, al sinds hun jeugd.
En zou jij toekijken hoe je broer sterft?
Het is een kwestie van rekenen.
Er is te weinig voor ons allemaal.
Waarom water verspillen aan een dode?
Waarom water verspillen...
Waarom verspillen?
Waarom water verspillen aan een dode?
Mr Nickerson?
Waarom water... -Gaat het?
Ik kan het niet. -Wat niet?
Nee, u... U hebt genoeg. Meer dan genoeg.
Maar we zijn al zover.
Het is klaar.
We hebben een afspraak. -Neem uw geld mee.
Een pact met de duivel. -Nee, meneer.
De duivel houdt van geheimen.
Zeker als ze in iemands ziel zitten.
Wat is uw geheim?
Ik ben geen groot schrijver.
Geen Hawthorne.
Maar vanaf het eerste moment achtervolgt dit verhaal me.
Het vreet aan me.
En als ik het niet opschrijf...
...zal ik nooit meer schrijven.
Wat nog meer?
Als ik het wel opschrijf...
...wordt het nooit zo goed als het moet zijn.
Ga door met uw verhaal.
Voor ons allebei.
34 DAGEN NA SCHIPBREUK
Geef door.
Dank u.
Wij danken U, Heer, voor dit voedsel.
Sorry...
Voor het leven en gezondheid...
...en al het goede.
Land...
Pak de riemen. Roeien.
Riemen. Roeien.
Roeien...
Ik zag het, Mr Chase. -Ja, jongen.
Stoppen. Stoppen. Stoppen.
Mr Chase. Wat is er?
Mr Chase. Wat gebeurt er? Waarom stopt u?
Hij volgt ons. -Waar heeft hij 't over?
Er is daar niets, Mr Chase. Helemaal niets.
Wat doet u?
Hou je vast.
Waar is ie?
Dit kan Ducie Island zijn.
Zonder kaart of kompas weten we dat niet zeker.
De vuren moeten blijven branden.
In de hoop dat een schip onze rook ziet.
Dit wilde ik jullie laten zien.
Ze zijn hier al heel lang.
Wachtend op een schip.
Maar er kwam geen schip.
Er komt geen schip.
Als we blijven, gaan we dood. Denk je dat er nog vogels komen...
...als hun eieren worden opgegeten?
Het is een voorrecht het tijdstip van je dood te kennen.
Dan kun je je voorbereiden.
Helaas zijn we ver van huis...
...zonder afscheid te kunnen nemen, zonder vrede te kunnen sluiten...
...zonder rekeningen te vereffenen.
Laten we bij ons beginnen, kapitein.
Kapitein waarvan?
Het vergaan van de Essex was niet uw schuld.
Net zo min als... -U bent niet de kapitein.
Maar u bent voor dit werk geboren.
Ik ben erin geboren.
Wat moeten we doen, George?
En wat hebben we misdaan dat God zo boos op ons is?
De enige die God heeft beledigd is die walvis.
Wij niet?
Door onze hebzucht zijn we hier beland.
Wij zijn superieure wezens naar Gods evenbeeld.
Aardse koningen...
...die de ons geschonken planeet rond moeten varen.
De natuur naar onze hand zetten.
Voel je je echt een koning na wat er gebeurd is?
We zijn niets. We zijn stipjes.
En stof.
Morgen varen we richting de zon.
En als we sterven, laat God ons dan...
...sterven als mannen.
Klaar, Mr Weeks?
Mr Chappell?
Mr Wright? -Ik kan het niet.
Ik, Wrights en Weeks...
...blijven hier.
Klaar, Matthew?
Ik help je wel overeind. -Hoeft niet.
Hoor je me? -We gaan naar huis.
Het is zinloos. Ga maar.
Godverdomme, Matthew.
Het is goed.
Ik stuur een boot om je op te halen.
Gaan we weer kaarten in Nantucket.
Afgesproken.
Moet ik 'm voor je openen?
Ik kan het wel. Als het zover komt.
God zij met je.
En met jou.
Broeder Peterson?
Gaan jullie met ons mee?
Mr Peterson. Waarom vaart u niet met Mr Bond mee?
48 DAGEN NA DE SCHIPBREUK
Waar is ie?
Pollard?
Mr Lawrence. Wakker worden.
Waar is de andere boot?
Pollard. -Kapitein Pollard.
Kapitein Pollard.
Pollard. -Kapitein.
Kapitein Pollard.
Wat is er?
Benjamin. Wat doe je?
Hij is dood.
Hij gaat overboord.
Kijk me aan. Kijk me aan, Benjamin.
Geen normaal denkende zeeman negeert wat hem kan redden.
Luister naar me, jongen.
Hij kan ons helpen.
Mijn God, hemelse koning...
...goed is de kracht van zijn genade.
Smachtend wachten uw schepselen op hun dagelijks brood.
Mijn ziel is dood.
Het was besloten.
We maakten het lichaam klaar.
We verwijderden de organen.
Ontdeden het van de ledematen...
...en sneden het vlees van de botten.
Daarna...
...sloten we het lichaam...
...en naaiden het dicht.
En zo fatsoenlijk mogelijk...
...gaven we het aan de zee.
Eerst aten we het hart.
U veroordeelt me.
Zo...
Het is gedaan.
Het is eruit.
En u hebt 't nooit iemand verteld?
Ook uw vrouw niet?
Zou ze van me kunnen houden...
...als ze had geweten van die verschrikkingen?
Ja, dat kan ze.
En als je mij toen dat verhaal had verteld...
...had ik nog steeds jouw ring gedragen.
De kracht van die jongen leeft nog steeds in je.
Dat zie ik.
Ook al zie jij het niet.
Maak je verhaal maar af.
Ga rechtop zitten.
Luister...
Hoofd achterover.
We hebben nog een beetje water.
Niet opgeven. We gaan naar huis.
Hebt u thuis een gezin, Mr Chase?
Ja, ik heb een vrouw.
En een zoon of een dochter.
71 DAGEN NA DE SCHIPBREUK 1200 MIJLEN TEN WESTEN VAN ZUID-AMERIKA
Goed dan.
Kapitein. -We trekken nog een keer.
Dat doen we niet.
We trekken nog een keer. -Mr Ramsdell...
...u neemt het bevel van mij over.
Neef, wil jij...
Je bent onze kapitein. De mannen hebben je nodig.
De mannen redden zich wel.
Alsjeblieft.
Henry. -We trekken nog een keer.
Het is een bevel.
Als jij het niet kan, geef het pistool dan aan een ander.
Je moet me helpen, jongen.
We zaten weken in de stiltegordel.
Het meest verlaten deel van de oceaan.
De zon brandde op ons.
Mijn angst.
Ik kon alleen maar denken...
...aan wat als ik de laatste overlevende zou zijn?
En we waren nog steeds 800 mijlen van land verwijderd.
Mr Chase.
Kapitein Pollard.
Ik ben zo blij u te zien.
We hebben weinig geluk gekend.
Wij ook, meneer.
Barzillai?
De derde boot?
Die zijn...
Die zijn al dagen weg.
Ik ben bang dat ze vergaan zijn.
Mr Chase, u hebt de beste positie.
Het is maar een walvis.
Daar, gooien.
Gooien...
Gooi nou.
Kom op.
Gooien.
Kom op.
Dood hem. Daar is ie.
Gooien...
Waarom heb je 'm niet gedood?
Je bent een dwaas.
De stroming dreef ons uit elkaar...
...en dat was het laatste wat we van Pollards boot zagen.
87 DAGEN NA DE SCHIPBREUK
Een boot.
Aan bakboordzijde.
Moge God je genadig zijn.
90 DAGEN NA DE SCHIPBREUK 18 FEBRUARI 1821
Mr Chase.
Vader...
Verlaat me niet, vader.
Mr Chase.
Meneer. Kijk. Kijk.
Mr Chase, kijk.
Wakker worden.
Wakker worden. Ik zie land.
Mr Chase, kijk.
We werden gered voor het eiland Más Afuera bij Chili...
...90 dagen na het zinken van de Essex.
Ze gaven ons wat oude kleren. En te eten.
Eten was moeilijk in het begin. Vreemd.
Ze zorgden zo goed mogelijk voor ons tot er een schip kwam.
Die reis duurde nog eens drie maanden.
DE HAVEN VAN NANTUCKET 11 JUNI 1821
Het was alsof het hele eiland voor ons uitliep.
Maar er klonk geen gejuich.
Alleen stilte.
Ze keken naar ons alsof we spoken waren...
...fantomen...
We vertelden geen details over onze overleving...
...maar ik vroeg me af of ze wisten van onze ontberingen.
Misschien waren ze alleen nieuwsgierig.
Ik had 't beloofd.
Hallo, liefje. Wie is dit?
Phoebe Ann.
Phoebe Ann Chase?
Het is papa.
Dag, liefje.
Dat is je papa.
Maar ze lieten hem niet met rust.
Mr Chase en zijn vrouw liepen naar huis...
...toen ze hem aanhielden en meenamen naar het kantoor.
Er moesten zakelijke kwesties opgelost worden.
Goed, ter zake.
Gezien het verlies van levens en goederen...
...komt er een onderzoek.
En als kapitein en eerste stuurman moeten we rekenschap geven.
Uiteraard.
Ik heb dit besproken met de eigenaars en mijn vader...
...en volledige openheid zal grote gevolgen hebben.
Vreselijke gevolgen voor de hele bedrijfstak.
Dat een walvis de Essex tot zinken heeft gebracht.
Maar dat is de waarheid.
Als de verzekeraars en investeerders zich zorgen maken...
...over zeemonsters, en zeemannen strootjes trekken om te overleven...
Wij zitten in de olie. Wij allemaal.
En de kans op succes moet altijd groter zijn dan het risico.
Wat stel je voor, George?
Dat het schip aan de grond gelopen is.
Dat is een leugen.
En dat de mannen verdronken zijn.
Nog een leugen.
Dan word jij wel kapitein. -Dat heb ik al zwart op wit.
Als u een schip vol olie terug zou brengen.
Nu is het gegarandeerd. -En u wordt een rijk man.
De naam Chase is dan geen landrottennaam...
...maar de naam van een van de grote families van Nantucket.
Dus ik moet me laten omkopen?
We vragen u pragmatisch te zijn.
De Essex werd geramd door een witte walvis.
En zij die het overleefden...
...moesten vreselijke dingen doen om in leven te blijven.
En nu wordt van ons verwacht dat we leugens vertellen...
...zodat de reders van Nantucket...
...hun zakken kunnen vullen en goed slapen?
Ik verhul de waarheid niet.
En jij ook niet, George.
De laatste keer dat ik hem zag...
...kon ik niet onder woorden brengen wat ik wilde zeggen.
Thomas.
Misschien zijn er geen woorden voor.
Ik ga naar Falmouth en...
...het was een eer...
...met u te mogen varen.
Voor mij ook, Mr Nickerson.
Hier...
Het beste, Thomas.
U ook, meneer.
De volgende dag moest George Pollard bij de commissie komen.
Heren, kapitein George Pollard.
Alle notabelen van Nantucket waren er.
Een formaliteit.
Dag, kapitein. Gaat u zitten.
Voor de goede orde...
De Essex werd geramd door een witte walvis...
...1200 leagues ten westen van Ecuador.
Alsof Owen Chase zelf sprak.
Hij sprak de waarheid.
Pollards geweten was schoon. Maar het onderzoek was een farce.
Pollard ging weer naar zee...
...op zoek naar de witte walvis.
Hij vond 'm niet.
Zijn schip liep aan de grond voor Hawaï. Een tweede vloek.
Daarna voer hij nooit meer. -En Owen Chase?
Hij hield zich aan zijn woord.
Hij stuurde een schip naar Ducie Island.
Mr Joy was dood. Maar de andere drie waren nog in leven.
En toen?
Hij vertrok met zijn gezin naar New Bedford.
En begon opnieuw.
Hij werd koopvaardijkapitein, en bepaalde zelf wat hij deed.
U hebt waar voor uw geld gekregen.
Het waren lange avonden.
Jullie mogen nu uitrusten.
Geloof me, ik zal voorlopig niet rusten.
Hoezo?
U hebt uw verhaal. De plot, alles.
Misschien zocht ik niet naar de plot.
Nee, naar wat dan wel?
U hebt me iets anders gegeven.
En wat is dat?
De moed om daar te gaan waar niemand anders heen wil.
Mr Melville, wat u hebt gehoord, wat ik u heb verteld...
...komt dat allemaal in uw boek?
Het wordt een roman, Mr Nickerson...
...geïnspireerd op de waarheid.
Maar ik zal niet alles gebruiken.
Dank u. -Hier.
Neem het mee. -Nee, het is voor u. Ik sta erop.
Ik sta erop dat u het houdt.
En ik sta erop dat één iemand helder blijft.
En nu terug naar...?
Pittsfield, Massachusetts.
Het beste.
Dank u.
Weet u...
...ik hoor dat iemand in Pennsylvania een gat in de grond boorde...
...en olie heeft gevonden. Dat kan niet waar zijn.
Ik heb 't ook gehoord.
Olie uit de grond.
Stel je voor.
NOEM ME ISHMAEL.
HERMAN MELVILLE VOLTOOIDE ZIJN ROMAN IN 1850.
EEN JAAR LATER WERD MOBY DICK UITGEGEVEN.
NATHANIEL HAWTHORNE ZEI EROVER:
EEN EPISCH HOMERUS-VERHAAL, AMERIKA'S HELDENDICHT.